გამოხმაურებათა რაოდენობა: 99

[Zurab Alavidze]

ვახ, ეს რა თემა გაგიხსნიათ...
ბავშვობის მაიმუნობები მრავლად იყო, ბოთლების მოპარვა და მერე ჩაბარება ლისიჩჩკის ყიდვის მიზნით :: (აბა სახლში ვინ მომცემდა მაგდენს, 9 თუ 16 მანეთი ღირდა მემგონი), რაღაც კონცერტებს ვამართვინებდით გოგოებს წყნეთში და ბილეთებს ვყიდიდით, მერე კი გრძელ ვერცხლისფერ პოლიეთილენზე მიჯრით ჩაწიკწიკებულ, ფერად საღეჭ რეზინებს ვყიდულობდით (მაშინ ახალი ხილი იყო) ან თბილისის არაჟანს,(იაფი ღირდა :: ) რომლელსაც თავსახურს ვხსნიდით და ველოსიპედის სპიცებთან ვამაგრებდით შპილკით, მოტოცოკლის ეფექტის მისაღებად ::

რაც შეეხება ჩემს პირველ და სერიოზულ წამოწყებას, (5-6 წლის წინ) - ეს იყო ჯერ ჩემი პირველი მინანქრის საყურის შეკვეთა მუშაობის დაწყებიდან, იმავე საღამოს ( იმდენი ვიბლატავე უცხო გოგოებში,რომ ზაკაზი დავითრიე, არადა გონზე არ ვიყავი :: )
შემდეგ კი პირველი ბეჭდის გაყიდვა ამირანის მაღაზიაში. განცდა, რომელიც არასოდეს დამავიწყდება. ძალიან მაგარი გრძნობა ყოფილა, როდესაც გებულობ, რომ შენი ხელით, გემოვნებით შექმნილი ნივთი ვიღაცას ისე მოეწონა, რომ იყიდა. დღემდე ვეძებ იმ ქალს :: (გამყიდვლებმა აღმიწერეს, მაგრამ ამაოდ)

ის დღე უდიდესი სტიმული იყო ჩემს ცხოვრებაში

[Rene Metskhvarishvili]

მოპარულს(წართმეულს) სხვა გემო აქვსო ამბობენ და მეც ეგრე დამემართა ოღონდ იმ განსხვავებით რომ ოჯახის მევალე რომელიც ფულს არ გვიბრუნებდა(არეულობის პერიოდში) მოვპარე მიწისზედა ბენზოგასამართი სადგური რომელიც კახეთში გავყიდე და სხვაობა რაც დამრჩა დაახლოებით 200 $ სიამოვნებით დავხარჯე. (ესეც ხომ საკუთარი შრომის ფასად ნაშოვნი გამოდის )
ჩემი აზრით იშვიათია ადამიანი რომელსაც არაფერი არ მოუპარავს ცხოვრებაში თუნდაც ბავშვობაში (სათამაშო, კანფეტი და ა.შ.) და იქნებ ესეც ჩამოვყაჭოთ ყველამ ვის რა ცოდვა გვაქვს

[Zviad Tsagareishvili]

დიი ბოიში მაგრამ როგორ ვიშოვე პირველი მილიონი ვერ გეტყვით კომერციულ საიდუმლოებას ვერ გავთქვავ ::

[Eliso Kokaia]

მესამე კურსზე ვსწავლობდი, როვა ჩვენმა ლექტორმა, რომელიც ძალიან საყარელი ქალი იყო და ძალიან ადარადებდა ჩვენი მომავალი (მაშინ საქართველოში მედიცინა ისეთ დღეში იყო, რომ ექიმებს და სტუდენტებს პაციენტი და აპარატურისთვის დენი ენატრებოდათ) გოგოებს გვითხრა, რომ ძალიან მაგარი კოსმეტოლოგიური მალამოების რეცეპტები და მომზადების ტექნოლოგია ვიცი , გასწავლით, რა იცით როდის გამოგადგებათო. თვითონვე მოიტანა ძვრადღირებული ინგრდიენტები და გვასწავლა!. მართლა არაჩვეულებრივი კრემები იყო!
იმ პერიოდში ხარისხიანი საშუალებები ჭირდა (სად იყო ისი-პარი და ლუტეცია და რომც ყოფილიყო , ხალხს უჭირდა!) ამიტომ მე და ჩემმა მეგობარმა იმ შესანიშნავი რეცეპტებით დავამზადეთ მალამოები და ახლობლების წრეში გავყიდეთ მათთვის ხელმისაწვდომ ფასებში. ბევრი არაფერი დაგვრჩა, მაგრამ შემოსავალზე მეტად სასიამოვნი იყო ის, რომ ჩვენი დამზადებული მალამოები მოსწონდათ!

[ზაზა რამაზაშვილი]

3-ე კურსზე ვიყავი,როდესაც გავხსენი სათამაშო კომპიუტერები,სონი 1.პირველი ბავშვი ვინც შემოვიდა იმის მოცემული ლარიანი დგესაც შენახული მაქვს.

[Nanka KldiaSvili]

საინტერესოა. სტატიის დაწერაც კარგი იქნებოდა ამ თემაზე.
პირველი საკუთარი ფული 11-12 ასაკიდან მქონდა სპორტიდან, 14-15 წლიდან უკვე იმდენად ბევრი, რომლის დახარჯვა არც ვიცოდი.
ფული უცნაური რამაა არ გშორდება და თვითონ მოდის ხან არც კი იცი საიდან, როცა გჯერა რომ გაქვს და გექნება ხვალაც. მაგრამ, როგორც კი დაიწუწუნებ ვეღარ ვშოულობო, მაშინვე მართლა ქრება.

[Irma Kirtadze]

სტუდენტობისას ინტერნეტ კონკურსი მოვიგე და 30 ლარიანი ჯილდო მაშინ ავიღე.

[Sofia Darsania]

1994-1996 წლებში, აფხაზეთიდან "ახლადგადმოხვეწილები" რომ ვიყავით, მე და ჩემი და ჯემპრებს ვქსოვდით, რაღაც ჰუმანიტარული ორგანიზაცია იყო, ახლა არ მახსოვს რომელი, ძაფებს გვაძლევდა და ჩვენ ვქსოვდით, მაგაში ფულს გვიხდიდნენ, კვირაში 3 ჯემპრს ვქსოვდით ხელით, მიზერს გვიხდიდნენ მაგრამ იმ პერიოდში ოჯახის "გადარჩენა" მოვახერხეთ (მე 13 წლის ვიყავი, ჩემი და 12) მერე როგორც ვიცი ამ ჯემპრებს ბავშვთა სახლებში არიგებდა ის ჰუმანიტარული ორგანიზაცია.

[Revaz Lomadze]

პირველი შემოსავალი მივიღე მათემატიკის მასწავლებლობით 9-ე კლასში

[Nino Mtvarelishvili]

ძალიან საინტერესო თემაა.
დაახლოებით მე-2 კურსზე ვიყავი, როდესაც ჩემი პირველი ჰონორარი ავიღე (ორმოცდაათი ლარი) და ძალიან გახარებული ვიყავი. ამის შემდეგ სტიპენდიას ვიღებდი ჩვიდმეტ ლარს, ვწერდი სტატიებს, მოსწავლეები მყავდა და ა.შ. მოკლედ, ჩემი ჯიბის ფული ყოველთვის მქონდა.

ისე, საინტერესო იქნებოდა მდიდარი და წარმატებული ადამიანების ისტორიების წაკითხვა, მაგ: ვინ როგორ იშოვა თავისი პირველი მილიონი ან რას აკეთებდა იმისთვის, რომ წარმატებისთვის მიეღწია?

[Tea Macharashvili]

პირველი "შემოსავალი" პირველ კურსზე ჩემი სტიპენდია იყო. აღებული თანხა 5,50 ლარს შეადგენდა...

[Givi Giorgadze]

თუ არ ჩავთვლით დაბადების დღეებზე, ღრმა ბავშვობაში მამაჩემის ძმაკაცების მიერ ნაჩუქარ ფულებს, I ფული ჩემი I ხელფასი იყო რომელიც 17 წლისამ ავიღე და შეადგენდა 86 ლარს

[Tea Tseradze]

მაგარი თემაა
ჩემი პირველი ფული სტიპენდია იყო 300 ლარი, მე-2 კურსზე ვიყავი და ძალიან მაგარი გრძნობა მქონდა საკუთარი, დამსახურებული ფული რომ ავიღე.

[Tea Tseradze]

ჩემდა სამწუხაროდ ვაშინგტონის უნივერსიტეტში არა, ჯავახიშვილში.
მთლიანი სემესტრის სტიპენდია ავიღე ერთად და ამიტომ...

[Tea Tseradze]

ეგრე ნამდვილად არ გვანებივრებენ, რომ თვეში 300 ლარი ავიღოთ.
აი ეხლა კი უკვე ეგეც მოგვიხსნეს, არც ეგ არ გჭირდებათოო...

[Nato Darchiashvili]

აუუუ, ჩემი პირველი ფული არ მახსოვს, სულ ვშოულობდი ხან საიდან ხან სააიდან (მაგ: 10კუპონი ერთ ხუთიანში)) ფული ვის არ უყვარს, მაგრამ მე, მგონი განსაკუთრებით. მერე სტიპენდია იყო, მერე სოციოლოგიური კვლევები და ინტერვიუერობა,მერე რაგაც გამარჯვებები და ჰონორარები, მერე პირველი სამსახური და სასაცილო $50:) პლიუს, სტატიებიდან ჰონორარი... ეხლა ჯერჯერობით სტაბილურად ერთ სამსახურზე შევჩერდი და მომავალში ვნახოთ..მოკლედ, დიდი ისტორია გაიწერა ჩემი ჯაფობისა

[Soso Zarandia]

პეკინში, სტუდენტობის პერიოდში ტელევიზიამ მიგვიწვია ევროპელი სტუდენტები ინტელექტუალურ ტელე-თამაშში მონაწილეობის მისაღებად. მაშინ მოვიგე 1300 იოანი (ეს დაახლოებით 145$ იყო)

[Rusiko Andguladze]

მაგარი თემაა.
პირველი ფული მაშინ გავაკეთე, როცა მე და ჩემმა ძმამ და დეიდაშვილებმა სოფელში სპექტაკლი დავდგით და ყოველ საღამოს წარმოდგენას ვმართავდით, გაყიდული ბილეთების ფულით კინოში და დისკოტეკაზე დავდიოდით,ან საღეჭ რეზინებს ვყიდულობდით (დონალდოს ან პედროს)) . მაშინ მეორე თუ მესამე კლასში ვიყავი და მთავარ როლს ვთამაშობდი. მაგარი გრძნობა იყო წარმოდგენის შემდეგ შემოსავლის დათვლა, ხარჯების დაფარვა (ბილეთების, აფიშების და რეკვიზიტების შეძენა და ასე შემდეგ) და მოგების თანაბრად გაყოფა. შემდეგ იყო ასევე სოფელში ბებიისთვის ჭანჭურის კრეფაში დახმარება, თითო ვედროში 1 მანეთს გვაძლევდა, მაგრამ ეს შრომა ისეთი აუტანელი აღმოჩნდა, რომ მალევე შეგვძულდა და ისევ სპექტაკლებს დავუბრუნდით, უფრო იოლი და სასიამოვნო შრომა იყო. (ჭანჭურს დღესაც ვერ ვიტანთ ვერცერთი).
ცოტა მოგვიანებით კი პირველ კუსზე პირველი მოსწავლე იყო ინგლისურ ენაში ვამეცადინებდი და აღებული ფულით ორკასეტიანი მაგნიტოფონი ვიყიდე (მაშინ მაგარ ხოდში იყო), შემდეგ დიდი მასალა ვთარგმნე ინგლისურიდან და ტელევიზორი და ვიდეო ვიყიდე, თან ისე რომ სახლში არ იცოდნენ და სიურპრიზი გავუკეთე ოჯახს, მაგარი გრძნობა იყო საკუთარი ფულით ნაყიდი ტელევიზორი და ვიდეო, ტაქსით რომ მოვიტანე სახლში. თანაც ამ პროექტის თარგმნის შემდეგ ისე მოეწონათ ჩემი ნაშრომი სამსახურშიც მიმიღეს და მესამე კურსიდან უკვე სტაბილური სამსახური მქონდა იმ დროისთვის საკმაოდ სოლიდური ხელფასით, რითაც დაქალები მთლიანად ჩემი ხარჯით იმ ზაფხულს ზღვაზე დავასვენე 10 დღით, თანაც ისევ სიურპრიზი გავუკეთე, სასტუმროც დავჯავშნე, მატარებლის ბილეთებიც ავიღე და სახლში მივადექი, ხვალ ყველანი ზღვაზე მივდივართ მეთქი. არც მე დამავიწყდება ეს სასიამოვნო შეგრძნება და მათაც საკმაოდ თბილად აგონდებათ ის დასვენება.
ეჰ, კაი იყო ბავშვობა........